Ben Kimim, Nasıl Bir Sevgiyi Hak Ediyorum?
Ben, kendini olduğundan farklı göstermeyen biriyim.
Doğalım, açık sözlüyüm, içimde ne varsa gözümde, kelimemde olur.
Biriyle tanıştığımda oyun oynamam, taktik yapmam.
Çünkü ben rol değil, gerçeklik ararım.
İnsanlarla kolay anlaşırım ama bu, herkesi sevdiğim anlamına gelmez.
Herkesle gülümseyebilirim ama sadece birine kalbimi açarım.
O kalbi açmak kolay değildir, çünkü içimdeki sevgi ucuz değildir.
Sevgiye kolayca değil, hak edildiğinde ulaşılır.
Benim için aşk meraktır.
Günün içinde bir “ne yapıyor acaba?” sorusuysa, o zaman bir şeyler vardır.
Yalnızca yüz yüze geldiğinde temas isteyen biri değil, gün içinde kalbimle temas kuran biri olmalı yanımda.
Güvenmeden ne bedenimi ne ruhumu açarım.
Kendime ait olanı paylaşmak için önce bir yer, bir zemin isterim.
Bana “doğru kişiyim” diyenin sözü değil, istikrarı ilgimi çeker.
Dün nasılsa bugün de öyle olan birini isterim.
Benimle tutarlı olan, bana gerçekten bakan birini…
Kendimi sevdirmek için kendimden vazgeçmem.
Eğer ben olduğum gibi yeterli değilsem, o kişi benim için doğru değildir.
Beni olduğum gibi sevmeyen, zaten beni sevmiyordur.
Kıskanılmak değil, merak edilmek isterim.
Sorgulanmak değil, anlaşılmak…
Sadece yanımda olanı değil, ruhuma eşlik edeni isterim.
Biliyorum, bu yüzden yolum uzun…