Her insan doğar doğmaz içindeki karanlıkla yüzleşir.
Kimisi bir ışık yakar ve yüreğini aydınlığa kavuşturur.
Kimisi ona teslim olur ve günden güne yok oluşuna şahit olur
İnsan hayatı boyunca yavaş yavaş yiyip bitirir kendini ve önce kendi hislerini öldürür. Anılarını ve acılarının ağırlığı altında koruyamadığı kalbinin infazını gözyaşlarında gerçekleştirir.
Bazen hayattayken dilediğin her şey ölümün kollarında kavuşursun.
Zira ölüm bir son değil, yeni başlangıçtır esasında.
O karanlık mezara girdiğin an sevdikerin birlikte tüm acıların da terk eder seni