Suat ışıktaş
@Suatisiktas
Satış pazarlama strateji geliştirme uzmanı
ANKARA
DİYARBAKIR
21 okur puanıAğustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan yaşadığı yere benzer
O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer
Suyunda yüzen balığa
Dağlarının asiliğine
Tepelerinin dumanlı eğilimine sert kayalarına benzer...
Elbette doğduğun yer kaderindir...
" Kirdiginiz ve kazandiginiz kalpler kadarsiniz. Butun dunya meselesi bu, gerisi muhim degil.
İnsan çok sevince iyi tanıdığını zannediyor kısa bir zaman içinde..
Yıllar geçtikçe daha çok güveniyorsun,kendinizden büyük hayaller kuruyorsun,ciddiyiz diyip herkes'e anlatıyorsun,sadık kalıyorsun,herkesten çok sahipleniyorsun,o diğer insanlar gibi değil deyip ciğerini bilirim diyorsun...
Sonra gün geliyor ciğerini söküyor o insan yerinden.
Donup kalıyorsun önce...
kalbine bir taş oturuyor,dilin tutuluyor..
Bütün kelimeleri unutup sadece"nasıl yapar"cümlesi dönüyor dilinde...
Gün geçtikçe anlamaya başlıyorsun ve gözünün önündeki perde kalkıyor...
Türlü emeklerle büyüttüğün aşkın bi gün seni yerle bir edeceğini bilemiyorsun...
Aşık olduğun şehrin ışıkları,sokakları keyif vermiyor mesela artık... Sevdiğin insanlara sevgini gösteremiyorsun. Soyutlanıyorsun herşeyden...
"Neden kendîmîzî, beynîmîzî, etrafımızı bîrbîrînden ayırıyor, topluyor, parçalıyor ve sonra "bu mu daha îyî, yoksa şu mu daha kôtû?... dîye konuşuyoruz. Neden her şeyî; havayı, zamanı, însanı ve însanlığı, aşkı, mutluluğu, derd-û kederî ve hûrrîyetî bîrbîrînden ayırıyor, paramparça edîyor, sonra da kıyaslıyoruz? Bununla, yanî parçalamak ve kıyaslamakla en bûyûk kôtûlûğû yapıyoruz kendîmîze. Sınırlar, şartlar, zorunluluklar bîzî bîzden, însandan ve însanlıktan uzaklaştırıyor.."