En nihayetinde insanın hayatta yapabileceği hatalar,karşılaşabileceği felaketler,verebileceği zararlar,açabileceği yaraların tamamı göz önüne alındığında kişinin farklıyı,hakikiyi ararken tekrara,taklide düşmesi ne masum ne kaçınılmazdı.
Birbiri için samimiyetle her şeyi yapmaya hazır olan iki insan hangi korkunç ve yakıcı süreçlerin sonunda yemekten sonra kürdanla dişini karıştırıyor diye birbirine boğacak hale geliyordu?
Neden bir insan kendisini böyle etinden et koparılmış gibi hissettiği bir yalnızlık içinde bulsundu ki.Evren dolduramayacağı boşluklar yaratmamalıydı.Bu akla,mantığa ve vicdana aykırıydı.Aynı boşluğu hissetmeyen bön ruhlardan nasıl da nefret ediyordu.Gerci kim bilir belki de herkes aynı boşluğu hissediyor,herkes eline ne geçerse boşluğu onunla dolduruyordu.