Özlem SÜER KARAAĞAÇ

İnsan denen mahlukat, kendine başkasının gözünden bakmaya başlayınca nasıl da çirkinleşiyor. Bir dakika önce bütün kalbiyle bana hak veren keltoş, vaziyetine personel müdürünün gözünden bakar bakmaz, kendi aklının kudretini ispatlamak için benimkiyle eğlenme ihtiyacı duymuştu.
Sayfa 109·Kitabı okudu
Reklam
Umutla aptallığı karıştırmasak reis?
Sayfa 101·Kitabı okudu
Kalabalıklar olmasa insan kimsesizliğini nereden bilecek?
Sayfa 100·Kitabı okudu
Kimsenin birbirine değecek cesareti gösteremediği bu hercümencin ortasında herkes anca kendine yetecek kadar yalnızdı.
Sayfa 100·Kitabı okudu
Beklemek ve aramak, akrep ve yelkovanın bileklerine geçirilmiş ağır prangalardı.
Sayfa 99·Kitabı okudu
Reklam