Savruluyorum Allah’ım.
Yerimde gerçekten yeller esiyor.
Mevsim kırlangıç dönümü,
Ve ben kaderiyim bir çınar yaprağının.
Bir fare kapanında ezilmiş zihnim bulamıyor mekânsal izzetini
Öyle eğreti, öyle aidiyetsiz ki varlığım
Planda yokmuşum da, son anda dünyaya kabul edilmişim gibi.
Başkaları istiyor diye kendi tutkusunu kendi gereksinimini dikkate almadan para onur ve başka şeyler uğruna kendini yiyip bitiren insan her zaman budalanın biridir.