"Bu yıl hayatımda hiçbir şey olmadığı için geçen yılki günlüğümü gün gün temize çekiyorum, demişti bir arkadaşım.
Daha iç karartıcı bir şey duymamıştım."
"Çakıyla yavaşça elma soymak ve bu hareketin tam olarak babanın hareketini tekrar ettiğini, onunkinin de dedeninkini tekrar ettiğini keşfetmek. Ne yer aynı, ne zaman, ne el. Ama hareket hatırlar."
"Ortak geçmişini paylaştığın kişiler gitiğinde, yanlarına geçmişin yarısını da alırlar. Aslında tümünü, çünkü yarım geçmiş yoktur.
Sanki bir sayfayı dikey olarak ikiye yırtmışsın da, cümleleri sadece yarıya kadar okuyorsun, diğer kişi de sonlarını okuyor. Ve hiç kimse bir şey anlamıyor. Diğer ucunu tutan kişi gitmiş. O geçmişin günlerinde. sabahlarında, öğlenlerinde, akşamlarında, gecelerinde, aylarında ve yıllarında bu kadar yakın olan kişi... Geçmişi onaylayacak kimse yok, onu birlikte çalacağın kimse yok."
"Şehirdeki iletişimin her seviyede kesintiye uğradığını tespit ettim. Farklı meslekten insanlar birbirleriyle konuşmuyor, doktorlar hastalarla konuşmuyor, satıcılar müşterilerle konuşmuyor, hatta taksi şoförleri bile yolcularla konuşmuyor, loncalardaki insanlar birbirleriyle konuşmuyor, bazı yazarlar başka yazarlarla konuşmuyor, o başkaları da başkalarıyla konuşmuyor. Evde aileler konuşmuyor, erkekler ve kadınlar konuşmuyor, anneler ve babalar konuşmuyor. Sanki tüm konular dinozorlar gibi bir anda ortadan kaybolmuş, arılar gibi gizemli bir șekilde ölmüş, mutfağın aspiratöründen veya banyonun sinekliği yırtılmış minik penceresinden çıkıp yok olmus."