Her şey düşünceyle başladı.
Birileri yok oluyordu, birileri var oluyordu. Birileri tutsaktı, birileri özgür. Kimi bin bedel ödeyerek kimi gelişigüzel yaşıyordu. Umut ve umutsuzluğun en göreceli zamanında varlığıyla yaşamı sevenler vardı. Varlığıyla yaşamı köreltenler olduğu gibi. İnsanın kendini en anlamlı bulduğu anlarda varlığıyla yaşamı seven birileri. Bugün birileri vardı, dünde çok kişi kaldı, yarınlarda da birileri olacak. Yaşamın ve ölümün ucunda dönen döngünün içinde kendi yaşamının gerçekliğini var eden, edemeyen herkes mutlak sonsuzluğun sonunda bir hikâyeden ibaret olarak kalacaktı. Ya da bir hikâye bile olamayacaktı. İnsan kendini var etme yolunda nasıl olur da kendinden haberdar olmadan kendini arayabiliyordu? Oysa ki aradığı güç tam da içindeydi ve insan bundan habersizdi, kendini kendiyle aramak, tanımlamak yerine kendinde olmayı arıyordu.
https://1000kitap.com/yazar/i93232may