Sonra günler geceye döndü, varılmaz yolların dibinde örselendik, fener gibi çiçek açmış karanlıklar arasında ne kendimizi tam bulduk ne de aramaktan vazgeçtik."
"kötü davrandığın kişiden daha fazla kötülük beklersin."
" Benden bekleme, beni kovsanda olduğum yerde sessiz dururum. Beni özlediğin ana dek varlığımdan bile haberdar olmazsın."
Senin rahat olman için mi kendim olmanın dışına çıkayım?
İnsan neden anlaşılmatacağını bildiği yere gider, daha yapıcı olmak için mi , bir şeyleri bir arada tutmak için miya da kırmamak ve üzmemek için mi, bu yolu seçmek sıkı sıkıya sarıldığı doğruların tökezlediği sokaklar değil mi?
