Bu insanlar çok güzel bir amaç için kendilerini temizliyorlardı. Eğiliyorlardı;ama bir put karşısında değil. Yere kapanıyorlardı;fakat bu durumda değer kaybetmiyorlardı. Haraketlerinde bir asalet ve tevazu vardı. Böylesi bir ibadet ne kadar da güzeldi. Vücudu, aklı ve ruhu içine alarak ibadet eden kişiyi tamamen sarıp kucaklıyordu.
Eskiden olduğum gibiydim... İçim hâlâ acıyordu. Sırtımdaki büyük yükün varlığını hâlâ hissediyordum ve hala hayatımı ilahi bir ışığın aydınlatmasına ihtiyacım vardı. Bekledim. Günler, haftalar ve aylar geçti ama hiç bir şey değişmedi.