-Canım babam, ben tövbe ettim.
-Anladım kızım.
-Nasıl anladın ki?
-Yüzün güzelleşmiş. Sıfatın da değişmiş.
-Sıfat’tan kastın ne baba?
-Küçücüğüm, insanda iki sıfat vardır. Hayvani ve insani. Nefsine uyup günahkar olan ve tövbeyle de temizlenmeyen insan hayvani sıfattadır. Yani bir hayvandan farkı yoktur. Yer, içer ,yatar, kalkar. Bunları hayvanlar da yapar. Aklını Allah’tan gayri her yere, her şeye kullanır. Niye yaratıldığını düşünmez. İdrak‘ı yoktur. Dünyanın peşinde, dünyalık bir şeyler için koşar durur. Tıpkı hayvanlar gibi. Bu yüzden böyle insanlara hayvani sıfatlı denir. Ne zaman tövbe eder ve Allah’a dönerse, işte o zaman insani sıfatlı olur. Artık aklını kullanmaya başlamıştır. Boşuna yaratılmadığını idrak etmiştir. Artık onun işi dünyalık şeyler değil, sadece Allahın rızasını kazanmaktır…
Affedecek misin beni yâ Rabbi? Bunca günaha dalan, Seni unutan kulunu affedecek misin? Her şeye yeniden başlasam, seni ölesiye sevsem ya Rabbi! Sen de bir gün beni sever misin? Mevlâm, affet beni…