Dostoyevski Ev Sahibesi isimli novellasında,"Özgürlüğü bilmeyen bir insana onu verirsen,çuvala koyar sana geri getirir,"der. Tıpkı özgürlük gibi,sevgi de,özen de,kıymet de,emek de,özveri de,ne dersen de;bilmeyen çuvala koyup sana geri getiriyor.Sen elinde çuval,öylece kalakalıyorsun.Bir çuval dolusu özen elinde,bir çuval özveri,bir çuval emek;ihraç fazlası mal gibi,öylece kalakalıyorsun.Sonra stok maliyetine katlanamayacağından,değerinden eksiğine elden çıkarıyorsun bir çuval duyguyu.İşte öyle yapmamak gerek.Yani gözünden sakındıklarını çuvala koyup geri getirenden duygu iadeni alıp yola devam etmek gerek.
İnsanın bir ölçeği olması iyiymiş.Özü ve sözü barışık,tutarlı,anlamlı bir hayat için...İnsan hayata kendini sırtüstü denize bırakır gibi bırakabilmeli,evet,ama şaşmaz ölçüleri de olmalı.Anladım ki,ölçekler en çok da incelikler yüzünden hayata gücenenleri hayatta tutmak için lazımdır.
Eninde sonunda bütün ölümler benziyor birbirine,öğrenirsiniz.
Ve bölünür hayatınız bir kör bıçağın ucuyla tam orta yerinden ikiye:
Senden önce,senden sonra.