Tilkinin ne dediğini hatırlıyor musun?Kişi kendinin evcilleştirilmesine izin verirse,ağlama riskiyle karşı karşıya kalır.'Haklı.İnsan biraz ağlar.Ne zaman biri uzağa gitse ,insan ağlar biraz.Sevgi bazen acıtır,bazen ağlatır."
Öldüğümüzde ruhumuzun,bizi tanıyanların hafızasında bıraktığımız anılara göre değişen bir süre boyunca havada asılı kaldığına inanıyordu.Onun gözünde,kötü bir anı ruha ıstırap verir,iyi bir anı ise ruhu neşelendirirdi.Herkes o kişiyi unuttuğunda ya da onu tanıyan herkes öldüğünde ruh yok oluyordu.