Dünyalılar, ilk bölümden itibaren su gibi akan bir kitap olsa da konu ilerledikçe hislerim tamamen değişti. Yazarın kalemi güçlü ve akıcı. Ancak bu olumlu yorumu konusu için yapamayacağım. Kitabın eleştirisini anlayabiliyor ve buna hak da veriyorum; ancak bunu yaparken okurun sınırlarını fazlasıyla zorladığını düşünüyorum. Kapaktaki tatlılık ve arka kapak açıklamasının sakinliği, hikâyenin sertliğiyle hiç uyuşmuyor. İçerikte birçok tetikleyici unsur var ve son sayfalara geldiğimde ‘bitsin artık’ diyerek okudum. Keşke eleştirisini bu kadar aşırı ve rahatsız edici olaylarla anlatmasaydı.