Süleyman

Dünyevî adalet ne kadar zayıf ve acizdi ! Bu adalet ancak gözle görülen işlerin intikamını alabiliyordu
Reklam
Yıldızlardan bir gece kopardım adamak için gözlerine
Sevgime kanıt oldu birisi Yüreğiyle sardı beni Su gibi kalbimin şeklini aldı Ben bulandirdikca suyu o berraklaştırdı Pes etmedi etmemeli soğumamalı yüreği Tanrı ilk onu mutlu etmeli benden önce Fi
Şimdi birbirimizden karşılıklı acılarımızı gizliyorduk
Sözlerimiz düşüncelerimize asla cevap vermiyordu