Kim bilir ölüm, ruhu ne hale getiriyor? Onu neye dönüştürüyor? Ona verdiği ya da ondan aldığı ne? Nereye koyuyor? Acaba ona,dünyaya bakıp ağlasın diye etten gözler veriyor mu?
İnsan hayatta tek bir Tanrı’ya taptığını zanneder ve büyük bir yanılgıya düşer. Hayatta vazgeçemediği,bağımlısı olduğu her şey/nesne insanın küçük tanrıcıklarıdır. Örneğin kötü olduğunu bile bile içtiği sigara, bazı nefsi arzuları, onsuz yaşayamam dediği insan… Kısacası tek bir Tanrı’ya tapmak insanın en zor sınavı.
Okumanın zararı olur mu? Varmış işte. Fark ettim ki yalnızlaşıyorum. Zihnimi kitaplarla biledikçe etrafımdaki insanların körelmişliğini fark ediyorum. Bıçakları beni kesmemeye başlıyor, uzaklaşıyorum. Diyorum ki aralarından soyutlanmamak adına artık okumasam mı? Ama uyandım bir kere, tekrar uyumak ister miyim?