Çağımızda ki dine karşı olarak söylenen ve ileri sürülen düşünce biçimleri (deizm teizm ateizm) ve inanç gruplarının, dine tamamen zıt olduklarını söylemelerine rağmen, kendilerine özgü bir inanç biçimi oluşturduklarını ifade eden bir kitap. Problem sebeplerini psikolojik ve sosyolojik olarak ele alan makalelerden oluşuyor.
Bahsedilen düşünce biçimlerinin temelinin kötülük problemi üzerinden başladığı ve sanal dünyayla yayılım kazandığını,
Christopher Hitchens ın seyyar ateist kavramını çok güzel ifade edildiği bilinçlendirici bir eser.
Yeni ateizm akımının "yeni" olarak adlandırılma nedeni onların önceki ateistlerden farklı olan görüşleridir yeni ateistler, bilimin insanlık için tek rehber olduğunu iddia etmekte ve bilimden ahlaki konularda dahil olmak üzere pek çok konuda yol göstermesini beklemektedir. Onlara göre din, felsefe ve sosyal bilimler gibi diğer bilgi kaynakları gayr-i meşhurdur sadece bilimin doğruları doğru kabul edilmeli ve bilimsel olmayan bilgi dikkate alınmamalıdır. Özelliklerinden biri dinlerin olumlu yanlarını atıfta bulunmaktan kaçınmaları, tarihsel verileri görmezden gelerek dinlerin insanlığa sadece kötülük getirdiğini iddia etmeleridir. Hem dini hem de bilimi hatalı bir şekilde tasvir ve tarif ederler onlara yöneltilen eleştirilerin başında dinle bilim arasındaki ilişkiyi kendi ideolojilerine uygun olacak şekilde çarpıtmaları gelir. Kendileri gibi düşünmeyenleri kolaylıkla, aptal, cahil veya Satılmış olmakla suçlamaktadırlar bu hakaretlerden nasibini alanlardan biri bilimin verilerinin de etkisiyle tanrının varlığına ikna olan 20 yüzyılın en etkili ateisti felsefeci Flew'dur. Bu yeni ateistlerin sürekli övgüyle bahsettikleri açık görüşlülük ve hoşgörü gibi değerlerle ne kadar uyumsuz olduğunu gösterir.