Sümeyye koç
@Sumeyyekocc
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
“Ne zaman ilkellik perdemizi yırtabilirsek işte o zaman en büyük ahlaki değerlerimizden birisi de sokakta uyuyan çocukları fark edip onlara sahip çıkmak olacaktır.”
Dolu dolu gözleriyle gökyüzüne baktı.” Korkmuyorum senden hayat!” Diye bağırıp ağlamaya başladı.” Korkmuyorum! Korkmuyorum!” Diye ağladı on dakika boyunca. Korkmuyordu da zaten. Kaybedecek bir şeyleri olmayan insanlar neden korkarlar ki? Fer artık on iki yaşında olmasına rağmen hayat onu fütursuz, cesaretli, ve daha öz verili bir hale getirmişti. Ham ruhu pişiyor, potansiyeline ulaşmaya başlıyordu.
Ülkelerin sınırları, ülkeler arasındaki sınır çizgisi olarak kalmaz, ayrıca hayallere çizilen sınırları da belirler. Tıpkı karınca deneyindeki gibi; siyah bir zemi üzerinde ilerleyen karıncanın etrafına, beyaz bir tebeşir ile bir çember çizip karıncanın o çemberi çıkmayıp etrafında dönmesi gibidir. Ülkenin sınırları da insanlara hep bu sınırı koymuştur.
Ve bir gün savaşlarla kana bulanmış dünya, savaşlardan ölmeden kurtulmayı başarabilmiş çocuklar tarafından rengarenk bir uçurtma cennetine çevrilecekti.