İlk başladığımda beni biraz sıkan ama ilerledikçe bayıldığım bir kitap oldu. Kitapta gözüme en çok çarpan konu karakterlerin bir kısmı geçmişte kalmışken diğer bir kısmının geleceğe odaklanmasıydı. Sürekli geçmişteki yaşamını düşünen L. Andreyevna ve olayları sürekli geçmiş ile kıyaslayan Firs, öte yandan geleceğe karşı umutlu olan Anya ve geleceğine odaklanan Trofimov. Ayrıca kitabın ilk başlarına baktığımızda Lopahin karakterinin hiçbir şekilde umursanmadığını, (Köylü olduğu için ve soyundan kaynaklanıyor olabilir.) ne zaman bir şey söylense dinlenilmediğini ve ciddiye alınmadığını fark ettim ama gelin görün ki onların çok sevdiği Vişne bahçesini alan da Lopahin oldu. Lopahin demişken kitabın sonunda Varya'ya evlilik teklifi etmesini beklemiştim ama olmadı. Bunlar dışında kitapta aydın ve cahil kesim ayrımı, köylü ve şehirli ayrımının da üstünde durulmuş, kitabın bir kısmında toplumun ahlaksızlığından yakınılmıştır ve Anton ÇehovVanya Dayı kitabında olduğu gibi çalışmanın öneminin üstünde de durulmuştu. Basit anlatımlı, konuları itibariyle gayet güzel bir kitaptı.