Artık hayatının mutlu bir kavşağında özlediğin dostluğa kavuşursan, artık onun varlığından bir daha kuşku duymamalı, ve onu kaybettiğin zaman sızlanmamalısın. Bu dostluğu kaybettikten sonra da, ardında bıraktığı ışıklı izle yaşarsın. Bu iz doğayı güzelleştirir ve senin yalnızlığını umutla doldurur.
Ama bilinçsiz duyguların acı kıvranmalarından sonra erişilen huzur, rahatlamış bir yüreğin, başka bir yüreğin tesellisi gelir. En büyük matemler, insanın karalar bağladığı matemler olmadığı gibi, en öldürücü acılar da, ilk anda duyulanlar değildir. Sükunet içinde yine acı çekersin. Ama bu acının gizlenmesi gerekenlerden olduğunu bilirsin. Çünkü insanlar ancak kendilerinin de anlayabildikleri felaketlere ilgi gösterir ve yardım ederler.
-Yolun çetin olacak.
Adrian şiddetle karşı çıktı.
-Ama hiçbir zaman bir dosta kötülük etmeyeceğim.
-Bir dostu kaybetmek için ona kötülük etmeye hiç gerek yok. İnsan dostunu bir sevgili gibi sevmeye devam ederken de kaybeder.