Ah, söndü mum; aydınlık senin avuçlarında
Senin adınla kuşlar uçuyor biteviye
Ya tezyin et ruhumu varlığınla yeniden
Ya da bu karanlıkta ışıkla yoğur beni
Hasretimi hüzünle bıraktım gökyüzüne
Fırtınalar sonrası ufkumda siyah kaldı
Hayatımdan geriye bin bir ah, günah kaldı
Ne olur çağır beni..
Bülbül yine me’yustu; vatan virandı gülüm
Uğrunda hayallerim bile yıprandı gülüm
Mecnun dahi Leyla’yı anmaz oldu yürekten
Güzeller güzeliydi; hani sultandı gülüm
Yaşamak sonsuzluğu tattı avuçlarında
Ölüm tomurcuklandı; kabir uyandı gülüm
Bir kafdağı kalmıştı varlığından bihaber
Seni görünce, o da tutuşup yandı gülüm