İnsanlar iyi ya da kötü olabilirlerdi; onları yargılamıyordu. Hiç kimsenin, koşullarını zorlayarak, hep iyi olmasını beklemiyordu. Her şey içten geldiği gibi olmalıydı.
Üniversitenin ilk senesinde odamdaki kızın ablası kimse hırsızlık yapmasın ben kuran okuyorumm beddua ederim diyordu 🤣🤣 Kardeşi hırsızdı ve koca bir yalancı...
Sahi birinden bile bir kuruş almaya çekinen utanan bir ben varken neden hırsızın biri ondan şüphe etmeme rağmen asla ona söylemedim sadece orayı terk ettim paramı çalıyordu parama sahip çıkınca çorabımı ve bardağımı çalmıştı.Diğer kızlarla aramı açmıştı. Benim suçum neydi? Kimseye hırsız damgası vurmamak mı?
Hep vicdanıma yenildim bu hayatta umursamam gerektiğini öğrendim haksız olmadığım halde özür dilemek... Sahi ben kime ne yaptım bu hayatta sadece iyi biri olmaya çalıştımmm