Bayan March:
"Öyle neşeli konuşuyor, öyle samimi görünüyor ve her şeyini vermekten öyle memnun duruyordu ki kendimden utandım. Ben sadece tek bir erkek göndermiştim (Bayan March'ın eşi orduda asker) ve bunun çok fazla olduğunu düşünürdüm, oysa o yaşlı adam hiç düşünmeden dört oğlunu birden vermişti."
Amy:
İşte o anda onu kıskanmaktan vazgeçtim, çünkü bu olaydan sonra milyonlarca akik taşlı yüzüğün bile beni mutlu edemeyeceğini anladım. Ben böyle bir küçük düşmenin acısını asla kaldıramazdım."
Meg:
"Hiçbir şey sormadım tabii, ama onlar için çok üzüldüm ve kötü işler yapıp bütün aileyi rezil edecek yaramaz bir erkek kardeşim olmadığı için oldukça memnun oldum."
Jo:
"Parası olduğu halde ona fazla imrenmiyorum, çünkü nihayetinde zenginlerin de yoksullar kadar derdi var bence."
"Büyük kızlar birbirleri için çok şey ifade ediyorlardı, ayrıca her biri küçüklerden birini himayesine almıştı ve kendi yöntemleriyle onlarla ilgileniyorlardı. Buna 'annelik oyunu' diyorlar ve küçük kadınların annelik içgüdüsüyle kız kardeşlerini artık bir kenara bıraktıkları o oyuncak bebeklerin yerine koyuyorlardı."