Suraya Halmominova
@SurayaH
30 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Ne zaman nefsim ten sözünden geçince,
Gönül penceresinden gül bahçesi göründü.
Hak, yer ve göğe sığmam dedi.
Ben bir gizli hazineydim gönül mahzeninden bilindim.
Bu varlıktan geç kalbine gel, gönül hanesinden aşkı seyret.
Aşkın yüzünü temaşa etsen bir, Kevserler akar gönül gülşeninden.
O gizli hazine sınırsız, uçsuz bucaksızdır, gönül madeninden doğmuş.
Hem sâki, hem mey; hem sev gidi,
Hem çalgıcı hep gönüldür; tut gönül eteğinden,
Hakkı, bak ki, bütün âlem, gönül harmanından çerçöp gibidir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mâşuk nazlı, edalıdır; olunca böyle olsun.
Âşıklarona hayrandır, olunca böyle olsun.
Gönül hep barışta, sâkin oldu; gece gitti sabah oldu;
Küfr gitti, hem iman oldu; olunca böyle olsun.
Hem mahzunun rikkati, hem mecnunun himmetidir;
O silsile hareketlidir, olunca böyle olsun.
Nefs ne zaman Rahmani olursa "Şeytanım müslüman oldu" der;
Bu ten ki Müslümandır, olunca böyle olsun.
O parlayan bir aydır, iki âlemde gülistandır;
Hep şahıslar hep candır, olunca böyle olsun.
Aşkın dudağı Kevser'dir, şirin sözü şekerdir.
Âlem de şeker ülkesidir, olunca böyle olsun.
Aşkın gamı nimettir, zehri gönle şerbettir;
Hakkı da şeker dağıtandır, olunca böyle olsun.
Nasıl bir aşla mayalandı bu toprak varlığımız!
Ne gizli bir hazineye define oldu bu gönlümüz!
Ne aydır bu ki, gökten yere indi!
Burcumuz, menzilimiz hep onunla aydınlandı.
Her an ardarda gelen ne dalgadır onlar!
Bu derya cümbüşünden o dalgaları, sahilimiz bulur.
Madem gönül, bir anda bin nakış kabul eder;
Kabiliyetli kalbimiz, ne müthiş nakış kabul eder oldu!
Sonsuz tecellileri ile gönülde dost zuhur eder,
Bin bir müşgülümüz onunla büsbütün hallolur.
Ezel sevgisinin rüzgarı gönülde aşk soluklarıdır;
Bu esen rüzgarla ruh kamil nefsimiz oldu.
Suyu, ekmeği bırak da o hep diri olan Mevla'dan hayat bul Ey Hakkı,
Ki evvel, ahir hep O'dur, bahtiyar canımızın canı da odur.
Son varacağın döneceğin yer ey ruh,
İki cihanda da apaçık; madem aşktan başka yer değil,
Öyleyse hemen ona dön ve tövbe et.
Bu aşkın vasfını kimden soruyorsun ey Hakkı?
Ki, bu denizi, sevgi deryasında boğulan bilir.
İlacın sende, görmüyorsun!
Hastalığın da sende, bilmiyorsun!
Sen kendini küçük bir şey sanıyorsun.
Oysa sende en büyük alem gizli.
Okuduğun kitaba bir bak,
Âyetleri senden bahsediyor!