İnandığım masallar birer şarkı oldular. Burada dostum rüzgar, aşkım ilk bahar. Olmuyor iki gözüm bu şehir yabancı, yüreğime işliyor yağmurlar. İnsanlar kaçıyor birbirinden, insanlar sevmiyor, sevilmiyor; yalnızlığa uzanıyor hızla adımlar… Ve bodrum katlarında boğduruluyorsa aşklar, ışıksız kalınmışsa gün ortası; bitmişsiniz bayım, uyanın bu kötü uykudan. Seven insan vazgeçmez. Sadece bekler köşesinde sessizce ve sabırla.