Her şeyi deneyip kalbinden söküp atamamaktır aşk.
Eğer tamamen unutmayı basardıysanız hiç aşık olmamışsınızdır zaten.
Aşkın en büyük alâmeti, çaresizliktir.
Adem, yalnız yaratılmıştı ve yalnız yaşamayı öğrenmişti.
Hayvanlar onun emrinde olduğu halde onlar kadar mutlu değildi.
Çünkü her hayvanın bir sürüsü vardı Adem'in tek sürüsü yine kendisiydi.
Havva'dan önce bir hayatı düzeni bir dünyası vardı.
Oysa Havva hiçbir zaman yalnız kalmadı.
Yalnızlım duygusunu hiç tatmadı çünkü Adem'den farklı olarak hep bir Adem'i vardı.
Ve o gün bugündür yalnızlık kadının korkusudur.
Bu yüzden yalnızlığı bilmez kadın.
Ve Tabiki tüm bu olanları yazan vardı ?
Roller belliydi iyi oynayan kazanırmıydı kaybeder miydi ?
Benim için orası o kadar da önemli değildi.
Sonu baştan yazılmış oyunları hiç sevmezdim.
Oynamak ta zaten hiç heyecanlı değildi.
Oyun bitsin perde kapansın diye bekliyordum.
Belki de beklemekte ayrı bir oyundu.
Benim rolüm de buydu oynamadan oynuyordum.
Belki de bu oyunu.😏
O da ayrı bir konuydu.😊
Kağıt'ın kalem'de gönlü yoksa ?
Ne yazsak boşuna demişler.
Bende diyorum ki:
Öyle işte, ne yazarsan yaz, kağıt içine sindirmeyince mürekkebi, ya bulanır, ya silinir.