Bu çır çır çırpınma, gül dikenleri arasındaki dans, aklın zamanla tutuştuğu bu güreş ? Değil belki, ne var ki, insan dönüştürerek oynayan, oynayarak dönüştüren varlıksa, değerler yeniden yaratabilirliğini korur en azından, yaşamın önerdiği ve geri bıraktırdığı zenginin içinden seçimler yapmada özgürdür artık, seçilmesi gereken kimi zaman bitimsiz bir acı da olsa...