Her şeyi tıpkı koşan biri gibi genel olarak görmek tembellerin işidir. Aksine tefekkür eden zihinler düşüncelerini daml damla damıtır ve tefekkürlerinin farklı noktalarını bir araya getirerek ondan "bal yaparlar."
Tembel insanlar soyut düşünür, kelimelere dökülünce düşünceleri cansızlaşır, sonuç olarak manevi yaşam için ellerinde hiçbir şey yoktur.
Cimri sağlığını, zevklerini ve hatta dürüstlüğünü para uğruna feda edeceği bir noktaya ulaşabiliyorsa, biz de günde birkaç saatliğine tembelligimizden feda ederek zihinsel çalışma gibi asil bir amacı sevmeyi öğrenmek konusunda başarılı olamaz mıyız?
İnsanlar düşük maaşlı ve geleceği olmayan bir devlet dairesinde çalışmak, bir memur olarak orada yaşlanmak, steril bir meslekte hiçbir şey yapmadan, melekeleri körelene kadar oturmak ve düşünmeye ya da karar vermeye ya da hareket etmeye mecbur bırakılmamak isterler .Bir saatin düzenli çalışması gibi hareketlerini düzenleyen bir kurala tâbi olmayı ve harekete geçme ve yaşama ayrıcalığının yorgunluğundan muaf tutulmayı dilerler."
İnsanlar için okul günlerinden itibaren çabalamak ve konsantre olmak ne kadar zor gelmektedir. Bütün dünyadaki öğrenciler birazcık ezber sayesinde tüm sınavlardan geçebilirler. Ne yazık ki idealleri o kadar yüce değil!