Sariye
@Suveyda__
Ilk dönemin örnek nesli Kur'an'a kültürü geliştirme, bilgi edinme, haz duyup tatmin olma gibi maksatlarla yanaşmazlardı. Onların hiçbirisi, sırf kültürlü olmak için, kültür hazinesini geliştirmek veya ilmi ve fıkhi konularda dağarcıklarını şişirmek için Kur'ani ele almazlardı. Onlar gerek kendileri ve gerek icinde yaşadıkları cemiyet hakkında ve bu cemiyet içinde uygulanacak olan hayat tarzının nasıl olması gerektiği hakkında Allah'ın emrini öğrenmek üzere Kur'anı ele alırlardı. Söz konusu emri de, savaş alanında aldığı "günlük emri" derhal uygulayan bir ordu gibi, duyar duymaz uygulamak üzere alırlardı. Bu şuur, uygulamak üzere öğrenme şuurudur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu cahiliyet devri, Allah'ın yeryüzü üzerindeki hâkimiyetine, uluhiyetin en belirgin özelliği olan İlahi otoriteye el koyma esasına dayanır. Bu cahiliyet devri, hakimiyeti insanlara dayandırarak onları birbirinin rabbi durumuna geçirmektedir.
Hayata yön veren prensiplerin ve düzenlerin temel kaynağı açısından günümüzün dünyası (Peygamberinizden önceki devirlerde olduğu gibi) bir <cahiliye> dönemi yaşıyor. Öyle bir <cahiliye> devri ki, şu korkunç maddi ferah ve üstün maddi gelişmeler onun kötülüğünü hafiflemeye yetmiyor.
İslamın insanlığa önderlik alanındaki beklenen fonksiyonunu yeni baştan gerçekleştirebilmesi için, bu ümmetin varlığını yeniden sağlamak gerekir. Ne İslamın kendisi ve ne de İslamın metodu ile ilgisi olmayan mazi kalıntıları, kavram kalıntıları, görünüş kalıntıları ve sosyal düzen kalıntıları tarafından örtülen bu ümmeti, yeni <bir dirilişe> kavuşturmak şarttır. <İslam Alemi> adı altında böyle bir ümmetin varolduğu sanılmasına rağmen, ilk görev budur!
