Suzan Tan
@SuziTa
Reklam
O her şeyin mutlaka bir iz bırakacağına inanıyordu, izsiz şey olamazdı; kuşların bile izi vardı gökyüzünde, sözcüklerin dişte, bakışların yüzde.
Gördüğünü gördüğü, duyduğunu duyduğu anda, unutulmuş bir düşünü anımsıyordu sanki; ayrıntılar nelerin arasından süzülüyorsa, tek tek gelip karşısına sıralanıyordu. Başta bulanık oluyorlardı belki, ama zamanla elle tutulurcasına netleşip berraklaşıyorlardı.
