“...Gerçek âşık maddeden geçince kendisi olur. Sevgilinin kapısında ölene şaşılmaz, oradan geri dönene şaşılır çünkü.”
“O halde ‘Ölen hayvan imiş, âşıklar ölmez’ demeliyiz; madem hayvanlık maddemizin, aşk da manamızın adıdır?”
..." Allah'ın dostluğu rahmetiyle, kulun dostluğu taatiyle görünür. Allah'ın rahmetinin gelmediği hiçbir an yoktur. Kul gelen rahmeti görmüyor diye taatini kesip dostluğu zedelememelidir," demişti.