Bir sabah yanımda uyurken ona baktım ve onun dağınık sarı saçlarında,kremlerle gizlemeye çalıştığı çilli yüzünde, bütün yaşadıklarına rağmen hâlâ masumca bakabilen ela gözlerinde Fikriye'yi gördüm.
"Bu kargaşanın,bu acımasızlığın,bu hoyratlığın içinde biz,birbirine sığınan iki çaresiz insaniz."işte bu cümleyi duyunca sen geldin aklıma. İyi ki sana rastlamışım, iyi ki varsın...