Bu aralar ben mutlu son kaldıramıyorum.Sadece bir kitap olduğu gerçeğiyle yüzleşmek istemiyorum.Kendime bir şeyler katmak ve deli gibi kötü son okumak istiyorum.Sanki...kötü son okursam benim ruhuma daha iyi gelecek.Bu nasıl olur ben de bilemiyorum...Bir yandan edebi açıdan hazda almak istiyorum.Daha çok şiir okumak istiyorum...Birkaç sene ki Eylül, zannımca mutlu sonlu bir kitapla kendini kandırıyor ve acılarını böyle örtbas ediyordu.Ben bunu gerçekten istemediğimi fark ettim.Daha önce okuduğum birkaç seri halinde bulunan tozlu pembe kitaplar sadece küçük güzel bir hatıra olarak kalsın...Okuduklarım çok güzel ve inanılası bir yalandı diyelim.