Sen sevgili...
Sen...
Göz bebeğimin ışıltısı,
Kendimi itiraf edemediğim tek gerçek
ve siyahlarımın arasındaki tek renksin.
Sen sevgili...
Sessiz çığlıklarımın ulaştığı ilk nokta,
Yazın dinlediğim ağacın gölgesisin.
Sen sevgili...
koyu kahvelerimin ilk durağısın.
Sen sevgili...
En sevdiğim yaram,
Şimdi
tuz bastığım yaramsın
kapatmaya kıyamadığım,
kanadıkça hatırladığım.
~Eylülüm~