Ey insanlık, gözyaşının hiçbir türü yalan olamaz! Gözyaşlarının kudretini kim yerinden oynatabilir. Tanrı’dan mektup, Tanrı’ya mektup gibi. Ruh denen nehir taşıyor gözlerden. Islak elbiseleri rüyaların. Bedenin en kutsal, en yalnız parçası. Ağlarken bir insan gözünü nereye açar. Çocuklar rüyaları bitince ağlar. 
Saçlarından sızan yağmuru sıktım, o da avuçlarını açtı, yüzümdeki yağmurları çenemin altından topladı. Kirpiklerinin üstünde inci tanesi gibi bir yağmur tanesi hiç düşmedi, ışıl ışıl, aradan geçen yirmi beş yıldır, orada duruyor!