Kendi yalnızlığından kurtulmaya çalışmanın hiçbir faydası yoktu. Bu, hayat boyunca insana yapışmış bir şeydi. Sadece zaman zaman, bazen, boşluklar dolacaktı. Ara sıra! Fakat bu zamanları beklemek zorundaydın. Kendi başınalığını kabul etmeliydin ve tüm yaşamın boyunca buna yapıştığını. Ondan sonra boşluğun dolduğu zamanları da geldiklerinde kabul edersin. Onlar kendileri gelmeliler. Onları zorlayamazsın.