Sibel Karagöz

Sibel Karagöz
@Syblllk
3 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Yumak
sardım acıdan ömrü yumak yumak çile ördüm renk renk kahıra maviden bir yelek özlem turkuaz da bir kuş hasret çiğ damlasında urba geceden sabaha katran karası sodalı sularda anne reçetesinde yıkayıp yıkayıp astım kiminin yüreği yok kiminin ruhu biraz benden çokça senden Sibel Karagöz #sibelkaragözşiirleri #sibel_karagoz
Şiir
Reklam
PRANGASIZ HARFLERİM içimi prangalarından koparıp döküyorum çarşaf çarşaf göğün bir ucundan tutuyorum harflerimi döküyorum sıralanıyorlar cümle cümle çoğu devrik devrilip doğrulan ezim ezim ezilen prangalarından kurtulup kurtulup firar ediyorlar İçim dolu göğün çarşaflarından uçsuz denizlerin kıyılarına kadar ağrı’dan süphan dağına zirvesine eteğine ne içim boşaldı ne adresine ulaştı şiir kisvesinde içimden uçtu kanatsız serçe
Şiir
D’ÜŞÜRDÜN KURSAĞIMDA uykularım soğudu düşlerim üşüyor kesik kesik bölük pörçük buzlar beynimi yakıyor yüreğime batıyor düşlerime uğramaz kapıyı bacayı açmaz oldun gözüm yolda özüm sende sesini hapsedip müziğini göresim dansını duyasım geldi... öyle içten geldiler ki varın işinize gidin diyemedim... baktım bayram sabahı soframda yine hüzün oturdu yalnızlık demlendi özlem içtim her ince belli kederim sana kalktı
Şiir
GÜNEŞİN DOĞUŞU ÖYLE MAĞRUR ÖYLE KİMSESİZ bir gün daha doğum sancısında, bir gün daha kimsesiz, öyle sakin, öyle mağrur, kimeydi bu kanat çırpınışı, kimeydi bu yalınlık, sanki tüm kanatlar da, bir çağrı duymayan kulaklara davul zurna, yine kimsesizliğin yoksul kanatları, yine yokluğun varsıllığı, yine günlü günsüzlerin günü, boş kanatsız meleklerin çırpınışları, bir hayli uzun bir gece, bir hayli uzun bir doğum, kanatlı kanatsız meleklerin çırpınışları, yine de güneşin doğuşu öyle mağrur öyle kimsesiz… Sibel Karagöz #sibelkaragözşiirleri #sibel_karagoz
Şiir
… CAMA DÜŞEN YAĞMUR geceye ekliyorum geçmişi gelip geçen habersiz seneleri bir kenarım var bir canım bir bardak çayım camın ardında bir hayat akıyor herkesin canına yapışmış bir acele koşuyor yakalamaya çalışıyor zamanı belki zaman kavuşma zamanı belki bekleyenleri var sarılıp canlarına koyanları var belki bu acele ondan derken yağmur iniyor annemin bayrama silip okşadığı camlar akdan gelinlikler giymiş damlalar süzülüyor narince inceden sızım başlıyor o kadar naif ki ince bir saz düşüyor gönlüme o çalıyor ben yağmura eşlik ediyorum seninde gül yüzüne değecek
Şiir
Reklam