…
SİBEL KARAGÖZ
ARALIK PERDELER ARDINDA
küçük bir kız çocuğu, perdeleri araladı,
bir papatyaya , can verir gibi,
durmuş zamanı, tam da durduğu yerden,
yaşama kurdu, tam on ikiden,
tüm acıları, eski gazetelerde külahladı,
taze kavrulmuş çiğdem kokusunda,
güne bakanlar selamladı, reveranslarla
tatlı bir gülümseme de,
küçüktü kız, parmak çoçuk, çerden çöpten,
kırmızı pabuçları, pilili eteği , küçücük elleri,
camı perdesinden, ömrü sayfasından
açtı, sonuna kadar,
bir daha hiç kapatmadı,
bulutlara uzandı, tek tek topladı ,
öyle yumuşak,
öyle naif,
öyle temiz,
kırmıyor,
incitmiyor,