Hatice Hanım komşusu Safiye Hanım'ı sevmiyor. Bu nedenle, Erol'un Safiye Hanım'ın oğlu Çetin'le oynamasını istemiyor." Yüzünde küçük bir oğlan çocuğuna duyduğu sevgiyi belirterek, "Erol yedi yaşlarında bir çocuk," dedi ve devam etti: "O yaşlarda oyun onun yaşamının en önemli yönlerinden biri. Eğer Erol'un sağlıklı gelişimi için oyunun gerekli olduğunu Hatice Hanım bilseydi, gelişen bir yavru olarak onun oyun gereksinimini birinci planda tutar, Safiye Hanım'ı sevmese dahi, Çetin'le Erol'un ilişkisini bozmamaya gayret gösterirdi.
Erol bilinçli olarak bunların farkında değil ama, başka bir düzeyde, annesinin gözünde değerinin olmadığını
hissediyor. Doğanın kendine vermiş olduğu oyun oynama eğilimine karşı bir tepki geliştirerek, ne zaman
oyun oynamak istese kendini suçlu hissetme duygusuna kapılmaya başlayabilir."