Eser, birbirinden bağımsız 8 farklı hikayeden oluşmaktadır. Hepsinin benzer ortak noktaları olsa da bazıları şöyle sıralayabilirim;gurbet, sıkıntı, stres, mülteci, yalnızlık, kaçış, paranoya ve ikilem olarak sınırlandırabiliriz ki özellikle her hikayede arada kalma, ne yaptığını bilememe gibi durumlar olduğu için de kitabın ismi “Arafat’ta Bir Çocuk” olmuş sanırım. Anlatılan her hikaye farklı da olsa hepsinde ortak olan karamsar bir hava ve buhran var. Bu yüzden her hikayede güzellikler görmek maalesef olanaksız oluyor. Bu da okurken betimlenen dünyanın güzel olmamasını sağlıyor. Ancak hikayelere biraz güncel hayattan bakarsak Türkiye’nin 60-70’li yılların siyasi hayatını anlattığını fark ediyoruz. Bu doğrultuda bakıldığında ise o zamanlardaki o karamsar ve insanların arafta kalmasını, duygularının ve psikolojik yönden ne kadar kötü olduklarını yazarın kendisininde o zamanlarda yaşadığı gerçek olaylardan esinlenerek yazdığını düşünürsek farklı güzel bir anlam kazanıyor. Bu da o zamanları daha iyi anlamamızı sağlıyor olacaktır. Keyifli okumalar.