Tüm mutsuz, umutsuz, karamsar ve bedbin arkadaşlara, hayatın sırlarını, görkemini, kaygı ve endişesini, bitimsiz okuma anaforuna kapılarak hep daha da dibe inmesine rağmen, sabırla çözebileceği, anlayabileceği ile ilgili umudunu koruyan tüm dostlara sesleniyorum:
Hayat denen sonsuz heyula, işte tam da orada, bizim algı eşiğimizin hemen bir tık üzerinde. O kadar yakında aslında. Bir ipek katmanı sıyırıp atma mesafesinde. Ancak ne kadar çabalarsak çabalayalım, kavrayışımızın, karşısında hep âciz kalacağı sırlı, elmas ve yakutlarla bezeli, bin kilitli meşin bir kılıfta o. Boşverin yâni.