Yunus Mercan

Yunus Mercan
@TCYUNUS06
İnsteğram ynsmrc06official
Danışman Memuru
Lise
Ankara
Ankara
5 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Reklam
Sessizliğin Yankısı
Dünya büyük bir gürültü, biz içinde birer hece, Adımlarımız telaşlı, yollarımız kör bilmece. Oysa bir yaprağın düşüşünde saklıdır hayat, En derin anlamlar, her zaman en sade ve yalın. ​Biriktirdiğin değil, bıraktığın iz kadarsın, Güneşe sırtını dönersen, kendi gölgenle kalırsın. Zaman, avucunda tuttuğun bir parça kum saati; Sen durduğunu sansan da, akıp gider hakikati. ​Yüreğini bir liman yap, ama gemilere küsme, Kendi içindeki ışığı, başkası söndürdü diye eksiltme. Çünkü hayat; bittiği yer değil, Yeniden başlamaya cesaret ettiğin o ince çizgidir. Bu Şiirde Neler Var? ​Farkındalık: Koşturmacanın içinde durup kendimize bakmanın önemi. ​Geçicilik: Zamanın kontrol edilemez akışı. ​İçsel Güç: Kendi ışığını koruma ve yeniden başlama teması.
Sonsuzluğun Adı: Atatürk
Mavi bir bakışta saklı koca bir vatan, Yüreklerde çarpan en asil nabızsın sen. Güneşin doğduğu o kutlu sabahtan, Yarına uzanan sönmez bir ışıksın sen. ​Dumlupınar’da ses, Sakarya’da güç, Bağımsızlık yolunda yıkılmaz bir köprü. Sana olan sevdamız ne eskimez ne güç, Fikirlerinle aştık biz her türlü ömrü. ​Yazılan her harfte, dikilen her fidanda, Sen varsın kurduğun bu hür Cumhuriyet'te. Adın yankılanırken vatanın her karışında, Yaşıyorsun sonsuz bir hürriyette. ​Seni anmak değil sadece, seni yaşamak, Gösterdiğin hedefe durmadan yürümek... En büyük mirasındır bize bu al bayrak, Seni sevmek demek, Türkiye’yi sevmek. ​"Benim naçiz vücudum bir gün elbet toprak olacaktır, fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır." — Mustafa Kemal Atatürk
Gönül Bahçesinin Nuru
​I. Kıta Seher vakti esen yelde, Adın zikrolur her dilde.
Yıldız Tozu ve Toprak
Aynı göğün altında, farklı rüzgarlara savrulan, Bir yanı uçurum, bir yanı çiçek bahçesi olan, Topraktan yoğrulup, yıldız tozuna karışan, Kendi masalını arayan, yorgun bir yolcudur insan. ​Dili başka olsa da, gözyaşının rengi birdir, Kimi zaman bir nehir, kimi zaman kilitli bir kirdir. Bir tebessümle bin kıştan baharı doğuran, Gönül evinde hem hancı, hem de ebedi bir misafirdir. ​Kavgası ekmek için, sevdası dünya kadar, Yıkıp döktüğü de odur, yeniden kurduğu hisar. Oysa bir el uzatılsa, kısalır tüm mesafeler, Merhamet dediğin ışık, karanlığı kökünden kazar. ​İnsanlık bir köprüdür; dünden yarına uzanan, İyilikle örüldükçe, zamanın pasından kurtulan. Unutma, her yürekte bir parça güneş saklı, Yeter ki insan olalım, sevgiyle birbirine yaslanan.
Reklam