Kendinize bir sorun, cennet ve büyükler rüyasının bizi mezarlarımızda beklemesine izin vermemiz mi gerekli, yoksa bu şimdi ve burada, henüz dünyadayken mi bizim olmalı?
Ne de olsa herkes kendi ruhunun tapınağında yalnızdır. Bırakın herkesin içindeki bu mabet dokunulmamış, lekelenmemiş olarak kalsın. Bırakın insanlar istedikleri zaman el ele versinler fakat yalnızca kutsal mabetlerinin eşiğinden ötede.
Kardeşlerimin düşmanı da dostu da değilim ama kim ne hak ediyorsa onu kazanacak benden. Ve kardeşlerimin sevgimi kazanmaları için sırf doğmuş olmaları yetmez, daha fazlasını yapmalılar. Sevgimi hiç kimseye sebepsiz yere vermem, her yoldan geçene sırf istedi diye sevgimi bahşedemem. Ben insanları sevgimle şereflendiririm. Şeref ise kazanılması gereken bir şeydir.