İsim denilen şey hayatın bütün lanetini üç beş harfe sığdırmaktır... Bu yüzden yürüyüp gitmekten başka çare yok. Zaten hayattaki seslerin gerçek olmadığını, yinelendikçe anlamını kaybedeceğini, yok olup dağılacağını bilirim. Sudaki halkalara sığınmak hep işe yarar.
Bazı insanlar için / bazen insanlar için hayat kayboluşlardan ibarettir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çünkü bazı hikâyelerin hiç başlamaması, bazılarınınsa çoktan bitmiş olması gerekir.
Bence birazcık dilbilgisi bilen herkes, kolayca anlayabilir hayatı. Misal, bir şeyi düşünürken; "dı" diyorsan, "di" diyorsan, hiç kusura bakmayacaksın geçmişte kalmıştır o. "ecek mecek" diyorsan da, falında çıkmış saysan yeri. Bu yarım aklımla bir tek ben mi biliyorum, ötesi berisi olduğunu? Ama öyledir, kelimelerin hepsi, bütün cümleler Nuh Nebi Efendimizden beri vardır. "Aşk", "ölüm", "korku"... Manalar ta o vakit bulunmuştur, artık "sarı kuzgun" bile desen, bir anlamı vardır, "dünkü bugün" desen bile... Cümleler çok güzeldir.
İnsanın anılarından sıyrılamadığını, unutmak denen şeyin, kallavi sayılacak türden bir yalan olduğunu bana öğreten o geceyi yıldız ışığında yaşayıp geçtim ben.
Bilimkurgu ve Fantastik Edebiyatın Tanrıçası-UrsulaSiyaset
En son Yaşar Kemal öldüğünde böyle üzülmüştüm.
“Umarım ne hükmetme ne de hükmedilme gereksinimi duymadan yaşarsınız. Umarım hiçbir zaman kurban olmazsınız ve aynı zamanda da başkalarının üzerinde iktidar da kurmazsınız. Başarısız olduğunuzda ve yenildiğinizde ve acı çekerken ve karanlıktayken umarım savaşacak ve kazanılacak savaşların olmadığı, ama geleceğin barındıran, yaşamış olduğunuz kendi ülkenizdeki karanlığı hatırlarsınız.”
baslangicdergi.org/bir-diploma-tor...