Karahindibaya üflüyor biri,
uçuşan benim.
Bir cam düşüyor yükseklerden,
tuzla buz olan benim.
Su damlıyor bozuk musluktan,
etrafa sıçrayan benim.
–
Nerede bir şey olsa, olan banadır aslında;
dünyanın cehenneme döndüğü o hassas kalp benim.
Seni dinlerken tıkalı tüm duygu ve düşünce gözeneklerim bir bir açılıyor.
İçime yaşamak doluyor, içime yaşamak diye sen doluyorsun.
Bana ne iyi geliyorsun öyle.