Hər səhər oyananda “bəlkə” ilə başlayıb davam etmək, yatanda “eybi yox, bəlkə, sabah” demək. İnsan beləcə o xəyaldan bu xəyala sovrula bilir. Axı ümid var, bir ümid var...
Bəzən isə heç bitməyən o ümidi insanın tək çarəsidir, bəzən həyata bağlayan, bəzən də bir “bəlkə” ilə başlayıb sonsuz xoşbəxtliyə aparan açar.
Milyardlarla insan, milyardlarla ürək, bitib-tükənməyən ümidlər...
“Ümid olmadan istediyimizi tapmarıq” – demiş Roger Garaudy... Ümid etməkdən vaz keçməyin. Hər zaman ümid vardır, xəyallarınızın ardınca gedin, o vaxta qədər ki, onlar sizin olsun.
Ümid var, çünki Allah var.
Bəzən bir ürəkdən doyunca sarılmağa,
bəzən isə “necəsən” sualına “yaxşıyam” cavabını verəndə, əslində, yaxşı olmadığımı anlayan birinə ehtiyacım var...