Bir mezarın başında oyun, yalan dolan, şaka, düş gibi sözcükler zihnimize üşüşür. Var olmanın ciddi bir olay olduğunu düşünmek mümkün değil. İşin başında, temelinde bir hile olduğu kesin. Mezarlık kapısının alnacına şunu kazımalı: “Hiçbir şey trajik değil. Her şey gerçekdışı.”
Ben de şu Calvin meczubu gibi düşünüyorum; felaketimizin ya da selametimizin anamızın karnındayken alnımıza yazıldığına inanıyorum. Hayatımızı daha doğmadan yaşadık.
Her şey acının çevresinde dönüyor; gerisi ayrıntı, hatta yok hükmünde; çünkü sadece sonu kötü olanı hatırlarız. Tek gerçek olan acı verici duyumsamalar, başka duyumsamaların neredeyse hiç yararı yok.