Talay
@Talayy
Şu anda okuduğu kitaplar
EYVALLAH diyerek başlıyorum ama anlatacaklarımdan sonra sen ne dersin bilmiyorum.
Kısacık bir trajikomedi: Estragon & Vladimir arkadaştır & Godot adlı birini beklemektedir. Bir gün beklerler, aralarında sohbet ederler ama çoğunlukla konuştukları=hiçtir, önemsizdir, öylesinedir. İkinci gün olur, beklerler, önceki günün tekrarı olur... Üçüncü gün olur, durum değişmez...
Gelelim neden eyvallah dediğime, doğru düzgün ne geçiyor derseniz kitapta bir şey yok derim ama 2-3 cümle karşıma çıktı & üstüne düşündüm, durdum. Sonra da anladım ki işte hayat böyle, her gün bir şekilde yaşıyoruz, umutla, yarının getireceklerine olan merakla, özlemle & sabırla. Sonuç ne peki?
Ben sevdim, hiçbir şeyin olmadığı bu kitapta çok da yoruldum düşünmekten açıkçası bana iyi de geldi.
Sevdiğim cümleleri de alıntıladım belki bir fikir oluşturur sende de.
Kitapla kal -.-
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hey Wilbur! Sen, ben misin? Yaşça büyük olduğunu düşünürsek, ben aslında senim.
81 koca yıl boyunca yaşadıktan? sonra tam umutlarının hayata geçeceği sırada ölen & sonrasında film şeridi denilen şekilde hayatı akıp giderken bir trendedir Yaşlı Wilbur. Tüm hayatının önemli noktalarında tren duracak & o anı tekrar yaşayacaktır ama handikaplar da yok değildir. Mesela, her ne olursa olsun asla genç haliyle konuşmaya çalışmayacaktır çünkü bu akışın değişimine & birçok sorunlu noktaya dönüşebilecektir, başkaları da bundan etkilenecektir. Kısaca bilinmezliğin gelmesini önlemek kaçınılmazdır.
Çok sevdim! İlk 150 sayfa benim için ağır akışa sahip sayfalardı, dürüstçe bunu belirterek son 30 sayfa için bile tüm kitabı yeniden okuyabileceğimi söyleyebilirim ama. Hatta yüzümde kocaman bir gülümsemeyle yazarın bu zekice hamlesine şapka çıkardım.
Çok satan kitabını okumayanlar muhakkak bu kitap sonrası okumak isteyecektir de bana göre keza birbirine öyle bir noktada bağlanmış ki onu da yeniden mi okumalıyım acaba diyerek bitirdim dostlar.
Kitapla kalın -.-
İyi pazarlar, yazardan beğenmediğim hiç kitap olmadı şimdiye değin ama bu kitap diğerlerine kıyasla çok zayıf kaldı, yalan olmasın şimdi.
On yaşındaki Oscar, lösemi hastasıdır. Son günlerini yaşarken Tanrı'ya mektuplar yazmaya başlar. Sonu sürpriz değil aslında 2 cümle konusunu yazdım ama anlamışsınızdır.
Gelelim neden bu eseri çok beğenmediğim kısmına: 1. Görünmeyen Döngü (Yazarın; din & inanışları ana tema alarak kurguladığı kitaplarından oluşan serisi) içerisinde en az derinliği olan kitaptı-Hristiyanlığı merkeze almıştı.
2. Arka kapak cazibesine kapılıp hayata övgü, kahkaha, masumiyet vb konuların vurucu etkisini göremedim.
3. Yazar, az cümle ile çok şey anlatanlardan & kitaplarının neredeyse tamamı da az sayfalıdır ama bu kitap o kadar öylesine geldi ki... Olmadı, olamadı.
Dipnot: Çevirmen değişikliği olduğunu düşünmüştüm eserin zayıflığından dolayı ama suçu günahı yokmuş tabi
Uzun isimli kişisel gelişim kitaplarından birini daha bitirdim, tabi kurgu roman türünde bu defa. Listeler halinde 1-2 örnekle ilerleyen kitaplardansa bu tarzı daha çok seviyorum, hem empati kurması güzel oluyor hem de hikayenin bilinmezliği meraka düşürüyor insanı.
Hayatta hangimiz çıkmaza girdiğimizi hissetmiyoruz ki? Camille de onlardan biri & yaptığı kaza sonucu yardım istediği civardaki en yakın evde tanıştığı rutinolog olan Claude sayesinde hayatını değiştirmeye başlar.
Bu türde çok okuduğum için heyecanımı körükleyerek ilerlese de kitap son sayfalara kadar beni şaşırtmamıştı ta ki bazı gerçekler ortaya çıkana dek. Alın okuyun, hatta bu tarzda kitaplara ön yargınız varsa özellikle de bununla başlayın derim.
Kitapla kalın -.-
İkinci Hayatın Tek Bir Hayatın Olduğunu Anladığında BaşlarRaphaelle Giordano · Yan Pasaj · 20171,428 okunma
İlk sayfalardan içine çeken bir kitap önerim var bugün.
Bir anda internette popüler olan Dilara Hanım'ın gönderilerindeki özlü sözleri yazan* genç bir kadının hikayesini; geçmişi & hayalleri arasındaki girdapta yaşadıklarını, düşüncelerini okuyacaksınız. Kimi zaman şaşırıp kimi zamansa bu bana tanıdık geliyor, benden mi acaba çevremde biri mi yaşamıştı diye insanı düşüncelere de atıyor, bırakıyor demiyorum çünkü sayfalar arası insan dalıp gittiğinde bu fark ediş tam olarak okuyucu için derin düşüncelere de düşüş bir nevi.
Benim için Bahar Eriş, tek kitabını okuyup sevdiğim yazarlardandı, nitekim bu kitabını bitirince de haklılığım ortaya çıktı, daha da okurum :))
Kitapla kalın -.-
