Bitmez tükenmez saatler boyunca örümceği ağında, yılanı kıvrımlar içinde, panteri pusuda tutan vahşetin bir sabrı vardır, yaşamın kendisi kadar direngen, yorulmaz ve üsteleyici bir sabırdır bu.
Kavga etmek onları yormayan tek şeydi. Sinirleri beceriksiz oluşlarından kaynaklanıyor, bu yüzden artıyor, iki katına çıkıyor, hatta onu aşıyordu. Hiç durmadan çalışan, sessizce acı çeken ve iyi yürekli ve tatlı çılgınlıklarından kesinlikle hiçbir şey kaybetmemiş insanlara gelen, yolculuğun o inanılmaz sabrı, bu iki adam ve kadına gelmemişti. Onlarda böyle bir sabrın belirtisi bile yoktu. Acı içinde katılaşmışlardı, kasları, kemikleri, hatta kalpleri bile sızlıyordu, bu yüzden ağızları bozulmuş, sabahın erken saatlerinden gece yarılarına kadar kötü sözler dillerinden düşmez olmuştu.