Güneş köklü köyünün bozkırına henüz doğmamış ancak müjdeci ışıkları ufku yavaş yavaş aydınlatıyor. Gölgeden zarflara pul pul yapışan huzmeler, yavaş yavaş hanelere dağılıyor.
Güneş, sis bulutlarının ardında, tepelerin üstüne asılmış, sazendesini bekleyen bir bendir gibi etkisiz duruyor ancak az uzaklardan kurt korosunun ulumaları duyuluyor.
“İnsanı insan yapan değerler: edep, hayâ, hoşgörü, samimiyet ve sadakattir. İnsan bu ölçülere riayet edebilirse mayasını bozmadan huzurlu bir şekilde yaşayabilir. Yoksa hırs ve haset ile yaşayan bir insan hayvandan bile kötü yerdedir. “